نقد منتقد

دیشب برنامه ی نقد سینما شبکه ی چهار ابوالفضل جلیلی را آورده بود ، من شخصا طرفدار آثار کارگردان خاصی نیستم اما از کارگردان هایی که سبک خودشان را دارند و خوانش خودشان را از فلسفه ی سینما دارند خوشم می آید مثلا با وجود قابل تقدیر بودن بچه های آسمان ، هرگز مجید مجیدی را دوست نداشتم اما خیلی وقت ها آثار جلیلی را می پسندیم البته آنهایی که امکان دیدنش بود . یک منتقدی را نشانده بودند روبروی ایشان بنام حسنی نسب ، این منتقد از نقد فیلم فقط حمله کردن به سبک را بلد بود و مثل بازجو ها حرف می زد . من بعنوان یک مخاطب آنچنان جا خورده بودم که برای لحظاتی احساس کردم جلیلی در مقام متهم است و همین چند دقیقه ی دیگر به جوخه ی اعدام سپرده می شود . اصرار منتقد بر اینکه تو فیلم های جشنواره ای ساختی و ژاپنی پسند بوده کارهایت و البته رقص خاک که ظاهرا بعد از سالها اکران شده ، و کارگردان که با آرامش از تفکر خودش دفاع می کرد که من میخواستم یک شر عمومی را به خیر فردی تعبیر کنم و نشان دهم که ….. واقعا دلم برای جلیلی سوخت . حتما کارگردان باید یک کپی دست هزارم از آثار سینمای چک را برای منتقد ایرانی بسازد که منتقد ایرانی با حداقل سن و تجربه و سواد حتی ادب حرف زدن خوشش بیاید …

1 دیدگاه در “نقد منتقد

  1. متاسفانه این اقای حسنی نسب از خودشیفتگی رنج میبره. من برنامه های نقد ۴ رو در مدت جشنواره میدیدم وایشون زیادی خودش رو قبول داره و در مقابل پیشکسوتاش ادب رو رعایت نمیکنه. مدام هم به میان صحبت سایرین میپره که واقعا اعصاب منو خرد میکرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *